Perran Kutman yıllar sonra anlattı: Beni eve bırakırken hep o türküyü söylerdi

Usta oyuncu Perran Kutman’dan duygulandıran paylaşım.

Perran Kutman yıllar sonra anlattı: Beni eve bırakırken hep o türküyü söylerdi

Yeşilçam’ın efsane isimlerinden Perran Kutman, yakın arkadaşı usta oyuncu Kemal Sunal’a olan özlemini sosyal medya hesabından dile getirdi.

Birlikte çekildikleri fotoğrafı paylaşan Kutman nostalji yaptı. 16 yaşından beri Kemal Sunal’la arkadaş olduğunu dile getiren usta oyuncu fotoğrafın altına şunları yazdı:

Kemal benim çok çok eski arkadaşım. Yani 16 yaş dediğin zaman, neredeyse 50 yıl önceye gitmiş oluyoruz. 50 yıl olmasa bile, nereden baksan bir 45 yıl var geride. O yıllarda başladı dostluğumuz Kemal’le... Çok güzel şeyler paylaştık; her şeyden önemlisi de parasızlığı paylaştık.

En parasız günlerimizde, ben Aksaray’da oturuyordum, Kemal ise Zeyrek’te. Taksim’den çoğu zaman birlikte yürürdük. Karlı günlerde, köprünün açılmasını beklemeden, “Pencereden kar geliyor, aman annem gurbet bana zor geliyor” türküsünü söyleyerek beni eve bırakırdı Kemal.

Bir gece elimden anahtarı alıp, dış kapıyı açmaya çalıştı ki; kapıya sokar sokmaz kırıldı, elinde kaldı anahtar. Anahtar kırılınca bana dönüp aynen şöyle dedi “Kerpetenin var mı?” Dedim ki “Kemal, ben genç bir bayanım, marangoz değilim, kerpeten ne arar bende!"

Son çare uyandırdık evdekileri, gelip kapıyı açmak zorunda kaldılar... Parasız yıllarımızda birlikte çok turne yaptık. İki oyun arası soframızı kurardık bir iskemle üzerine; taze ekmek ve ton balığı yerdik birlikte...

O günlere, o parasızlığa, o günkü aklımızla dönmeyi çok isterdim. Kemal keşke şimdi de aramızda olsaydı ve biz yine o yıllara dönebilseydik.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Kemal benim çok çok eski arkadaşım. Yani on 16 yaş dediğin zaman, neredeyse 50 yıl önceye gitmiş oluyoruz. 50 yıl olmasa bile, nerden baksan bir 45 yıl var geride. O yıllarda başladı dostluğumuz Kemal’le... Çok güzel şeyler paylaştık; her şeyden önemlisi de parasızlığı paylaştık. En parasız günlerimizde, ben Aksaray’da oturuyordum, Kemal ise Zeyrek’te. Taksim’den çoğu zaman birlikte yürürdük. Karlı günlerde, köprünün açılmasını beklemeden, “Pencereden kar geliyor, aman annem gurbet bana zor geliyor” türküsünü söyleyerek beni eve bırakırdı Kemal. Bir gece elimden anahtarı alıp, dış kapıyı açmaya çalıştı ki; kapıya sokar sokmaz kırıldı, elinde kaldı anahtar. Anahtar kırılınca bana dönüp aynen şöyle dedi “Kerpetenin var mı?” Dedim ki “Kemal, ben genç bir bayanım, marangoz değilim, kerpeten ne arar bende!” Son çare uyandırdık evdekileri, gelip kapıyı açmak zorunda kaldılar... Parasız yıllarımızda birlikte çok turne yaptık. İki oyun arası soframızı kurardık bir iskemle üzerine; taze ekmek ve ton balığı yerdik birlikte... O günlere, o parasızlığa, o günkü aklımızla dönmeyi çok isterdim. Kemal keşke şimdi de aramızda olsaydı ve biz yine o yıllara dönebilseydik. - PERRAN KUTMAN  #perrankutman #kemalsunal #yeşilçam

Perran Kutman (@kutmanperran)'in paylaştığı bir gönderi ()

Sayfa Derleme Süresi: 1.1281 saniye