Orhan Pamuk'un Nobel Edebiyat Ödülü'nü almasına, genç kuşaktan bir yazar olarak çok sevindiğimi söylemek isterim. Hayatımızda ilk defa Nobel kazanmış bir yazarla aynı anadili konuşuyoruz. Gerçekten güzel bir duygu.

Bu nedenle, düşünsel farklılıklarımızı ve her sanatçıyı bu gibi durumlarda az ya da çok pençesine alan kıskançlık duygusunu birkaç günlüğüne de olsa yenerek bu büyük olayın tadını çıkarmaktan yanayım.

Orhan Pamuk'un çok önemli bir yazar olduğuna inancım da bu duygumu güçlendiriyor. Yazarın tüm dünyada gördüğü teveccühü sadece onun tartışmalı siyasal çıkışlarına bağlamak için "Cevdet Bey ve Oğulları"nı, "Benim Adım Kırmızı"yı ya da "Beyaz Kale"yi okumamış olmak gerekir bence.

Dört yıl önce bir sempozyumda, yakında bir Türk yazarının Nobel alacağına tüm kalbimle inandığımı söylemiştim. O gün geldiğinde dünyanın projektörlerini Türk Edebiyatının üzerine çevireceğini ve genç yazarlar olarak hazırlıksız yakalanacak olursak çok mahçup olacağımızı eklemiştim konuşmama. Şimdi hem Nobel hem de 2008 yılında yapılacak Frankfurt Kitap Fuarı'nda konuk ülke sayılacak olmamız sanırım bu görüşümü destekliyor.

Ne olursa olsun, bugün, edebiyatımız için çok önemli bir gün. Bu onuru yaşattığı için Orhan Pamuk'a şahsen teşekkür ederim.

Tuna Kiremitçi